Hier heb ik een eigen appartement en er is geen betutteling. Ik ben een bevoorrecht mens!
Tineke van Dalen zit op haar rollator te wachten in de hal van de woonzorglocatie Hof van Waal in Tiel. Deze locatie is van de overkoepelende zorgorganisatie Saamborgh. Haar appartement is op de tweede verdieping. Het is één grote ruimte met daarin een kleine eettafel, een ruime zithoek, een keukenblok, maar ook haar eenpersoonsbed. ‘Dat is niet erg’, vertelt ze alsof het de normaalste zaak is.
Tineke (80) woonde tot het voorjaar 2024 in Kerk-Avezaath waar ze een grote vrijstaande bungalow had. De laatste 8,5 jaar woonde ze er alleen. Haar man was overleden. Zelf heeft ze al jaren last van artrose en heeft ze diverse operaties ondergaan, daarom loopt ze met een rollator. “Ik woonde daar in een leuke buurt, maar de oprit is dertig meter lang en dat is ver om even de krant te pakken of de zware kliko’s aan de weg zetten. Daarvoor had ik hulp nodig. En dat wil ik niet.”
Tineke, iedereen op de locatie noemt haar zo, is monter en heel zelfstandig. Maar door verschillende operaties moest ze telkens een beroep doen op de thuiszorg. Daarnaast ben je alleen, zegt ze. “Alleen koffiedrinken en een keer zwaaien naar de buren. Een van mijn dochters ging naar Groningen verhuizen. Toen ben ik gaan nadenken. Ik kom nergens voor in aanmerking.” En dan bedoelt ze een indicatie voor een tehuis met zorg. Ze is in Tiel gaan kijken naar koopappartementen. Haar huis vond ze veel te groot. “Ik ben gaan uitzoeken wat ik wilde. Ik las een advertentie van Saamborgh en wilde er alles van weten. Wat voor een soort instelling het was enzovoort.”
Tineke praat honderduit en neemt geen blaad voor de mond. Dat haar keuze op Hof van Waal is gevallen, daarover is ze heel duidelijk: “Hier heb ik een zelfstandig appartement. Er komt niemand binnen als ik dat niet wil. Hier is geen betutteling. Je kunt hier zonder indicatie wonen, maar dat is onvoldoende bekend. Kijk, ik heb nu geen zorg nodig, maar als het niet meer gaat zoals ik zou willen, is er 24 uur per dag zorg.”
Ze benadrukt nogmaals dat ze heel bewust gekozen heeft voor een Hof van Waal van Saamborgh. “Ik heb alles uitgezocht en mijn twee dochters zeiden ‘je moet doen wat je zelf wilt’ en dat heb ik gedaan.” Tineke rijdt zelf auto en heeft pas een nieuwe gekocht, waarmee ze door het hele land toert. Ze zegt ook dat ze daar heel blij mee is en dat ze gelukkig nog geen zorg nodig heeft. “Ik kan gaan en staan waar ik wil. En voor mijn dochters is het heel prettig dat als er iets gebeurt er altijd iemand aanwezig is in het pand.”
Tineke hoort weleens dat wonen bij Saamborgh duur is. “Nee hoor,” zegt ze resoluut, “In een verpleeghuis betaal ik een maximum van 2900 euro aan eigen bijdrage en dan moet ik ook een indicatie hebben, en die krijg ik niet. Bovendien kan ik hier zelf beslissen en alles zelf kiezen. Ik heb een goed inkomen en dan heb je eigenlijk geen keus. Ik heb nog geen moment spijt gehad. Ik vind het hier heel leuk Er zijn activiteiten zoals gym of samen puzzelen. Alles mag, niets moet. Nu is alles geregeld en gemakkelijker. Ik ben in een bevoorrechte positie.” Eigenlijk komt het erop neer dat woonzorgorganisatie Saamborgh door de lage bijdrage aan het CAK net zo duur is als de hoge eigen bijdrage aan het CAK voor een verpleeghuis. Het CAK is een overheidsvoorziening die zorgt dat mensen hulp en ondersteuning krijgen thuis of in een insteling. Daarvoor betaal je een eigen bijdrage aan het CAK. Die bijdrage is afhankelijk van financiële mogelijkheden.
Tineke is gezond, zeg maar te gezond, voor een indicatie in een verpleeghuis. En omdat ze haar eigen woning heeft verkocht heeft ze voldoende financiële middelen om zelfstandig in Hof Van Waal te kunnen wonen. Tineke is open over de kosten. “Elke maand ben ik ongeveer 3000 euro kwijt aan wonen, eten – drie keer per dag -, voor de aanwezige zorg en de schoonmaak van mijn appartement. Als je het vergelijkt, is het dus helemaal niet duur.”
Beneden bij het afscheid in de hal, loopt Tineke direct naar de grote eettafel in het restaurant en schuift aan bij de medewerkers. Ze helpt direct mee de sperziebonen schoonmaken en praat honderduit verder over haar belevenissen van de dag.
